Κατεψυγμένα αλιεύματα

Της  Μαίρης Ηλιοπούλου

Μια μέρα αγόρασα από γνωστό supermarket ένα μικρό κατεψυγμένο χταπόδι.    Είχα αρχίσει να σκέπτομαι τη συνταγή μεγειρέματος και βέβαια είχε ανοίξει και η όρεξή μου!

Το τοποθέτησα μέσα σε σκεύος το χταποδάκι αφαιρώντας του το πλαστικό κάλυμα  και περίμενα να ξεπαγώσει. Ομως παρατήρησα ότι σε κάποια σημεία του είχε πάγο, δεν ήταν ομοιόμορφα κατεψυγμένο  και δεν είχε την οσμή φρέσκου αλιεύματος.

Μόλις έγινε τελεώς η  απόψυξη το έβαλα στη κατσαρόλα. ‘Αρχισε να ψιλοκοκκινίζει, οπότε και με πήρε η πρώτη δυσοσμία του αλλοιωμένου καταψύγματος! Λες και το είχαν ψαρέψει σε βρωμέρο λιμάνι όπου εκβάλλονται ακαθαρσίες …

Μπααα λέω το super market είναι πρώτης κατηγορίας, η φαντασία μου θα είναι! Θα είναι βουλωμένη η μύτη μου μάλλον! Πετάω τα υγρά που είχε βγάλει,  το πλένω καλά και το ξαναβάζω στη κατσαρόλα.  Τίποτα, η ίδια δυσοσμία!!! Το επανέλαβα άλλη μια φορά αλλά όπως κατάλαβα και αρχικά  το χταπόδι μας ήταν σοβαρά αλλοιωμένο. Κοίταξα την ετικέττα και έδειχνε ότι είχε αλιευθεί πριν από ένα μήνα! Αϊ στο καλό λέω …!

Επειδή έχω ασχοληθεί στο παρελθόν με αλλοιωμένα αλιεύματα λόγω της ιδιότητας μου ως παλαιμάχου ασφαλίστριας, θα ήθελα να επισημάνω τα εξής:

Η αλίευση του χταποδιού θα πρέπει να είχε γίνει τουλάχιστον πέντε ως δέκα μήνες πριν. Οι συνθήκες κατάψυξης του δεν ήταν ιδανικές. Δηλαδή υπήρξε μερική ή ολική απόψυξη του αλιεύματος, λόγω πτώσης της θερμοκρασίας του καταψύκτη και ως εκ τούτου η δημιουργία του πάγου  στο πλαστικό από το νερό που είχε συσσωρευθεί κατά την επανάψυξή του, και η φοβερή δυσοσμία του. Το αποτέλεσμα ήταν να καταλήξει το χταποδάκι μου στα σκουπίδια!

Αυτό που ακόμα με απασχολεί είναι το πως η ετικέττα του έδειχνε ότι είχε ημερομηνία αλίευσης πριν ένα μήνα!

Ο Πανελλήνιος Σύνδεσμος Επιχειρήσεων Κατεψυγμένων Τροφίμων,  ενημερώνει τους καταναλωτές για τα κατεψυγμένα αλιεύματα (ψάρια, κεφαλόποδα, μαλακόστρακα).

Τι πρέπει να προσέξει ο καταναλωτής κατά την αγορά των κατεψυγμένων ψαριών; Τα σημεία που πρέπει να δίνει ιδιαίτερη σημασία σε ένα καλό κατεψυγμένο ψάρι είναι:

• Μάτια λευκά, προεξέχοντα όχι βαθουλωμένα. • Το χρώμα τους να είναι αυτό του νωπού και να μην έχει αλλοιωθεί. • Να μην είναι αφυδατωμένα. • Το δέρμα τους να είναι στιλπνό. • Το προστατευτικό επίστρωμα πάγου που τα περιβάλλει (επίπαγος) να καλύπτει όλο το ψάρι. • Η ύπαρξη πάγου στο εσωτερικό τοίχωμα της συσκευασίας (μεταξύ προϊόντος και υλικού συσκευασίας) σημαίνει διακοπή της ψυκτικής αλυσίδας. • Τα συσκευασμένα προϊόντα δεν πρέπει να έχουν στις συσκευασίες κτυπήματα, σχισίματα, ανοίγματα κτλ., ούτε να καλύπτονται από στρώμα πάγου ή πάχνης.  Σε τέτοια περίπτωση είναι πιθανό να υπήρξε τυχαίο ξεπάγωμα. • Στη συσκευασία να αναγράφεται η ημερομηνία λήξης κατανάλωσης.

Τα σημεία που πρέπει να δίνουμε ιδιαίτερη σημασία στα κεφαλόποδα (χταπόδια, καλαμάρια, θράψαλα, σουπιές) είναι:

• Σάρκα συμπαγής, γυαλιστερή. • Η ύπαρξη πάγου στο εσωτερικό τοίχωμα της συσκευασίας (μεταξύ προϊόντος και υλικού συσκευασίας) σημαίνει διακοπή της ψυκτικής αλυσίδας. • Στη συσκευασία να αναγράφεται η ημερομηνία λήξης κατανάλωσης.

Advertisements

About Kalimera! - Gia Sena!

General Issues (photos, history, culture, relegion)
This entry was posted in ΟΙ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ ΜΟΥ and tagged . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s