Παραδοσιακό Χριστουγεννιάτικο Τραπέζι

Στη Ρούμελη  –  Δωρίδα  – Λιδωρίκι

Λένε, πως  στη  Ρούμελη , και  ειδικότερα , πάνω  στη  Δωρίδα , και  φυσικά  στην  καρδιά της , το  Λιδωρίκι , το  Πάσχα είναι  ξεχωριστό, αλλιώτικο, κι’ όποιος  το  γνωρίσει  και  το  ζήσει, δεν το ξεχνάει  ποτέ , άλλο τόσο  όμορφες  όμως  είναι  και  οι  γιορτάδες των  Χριστουγέννων  και  της  Πρωτοχρονιάς.

traxanopita

Τραχανόπιτα

Τα  παλιότερα μάλιστα  χρόνια, που  “ κρατάγανε » ακόμα γερά  οι συγγένειες, οι  γιορτές  αυτές  είχαν  ξεχωριστή  ομορφιά  και  ζεστασιά. Οι  συγγενείς  μαζεύονταν και  πάντα με  τα  παραδοσιακά φαγητά  και  μεζεκλίκια, και το δικό  τους  γιοματάρι, τότε  βέβαια  που  το  χωριό  μας  είχε  ακόμα  αμπέλια, με  τις  πίτες, τα  ψιμοτύρια  και  τα  ολόπαχα  πρόβεια τυριά  και  γιαούρτια  τους , έκαναν  γλέντια  τρικούβερτα .

Την πρώτη θέση, βέβαια, αυτές  τις  μέρες είχε, αλλά  και  έχει  ακόμα, το κοντοσούβλι, που  σιγοψήνεται  στη  θράκα του τζακιού, με τη συνοδεία  κρασοκατάνυξης, γίνεται  δηλαδή μια εισαγωγή στο  θέμα, για να  επακολουθήσει  το  γερό τσιμπούσι.

xoirinoΒέβαια, κάποιος απ’ την παρέα “ θυσιάζεται»  και  αναλαμβάνει το ψήσιμο, χωρίς  φυσικά  να  βγαίνει ζημιωμένος!

Εκτός  όμως  από  κοντοσούβλι, το  μενού  περιλαμβάνει  και άλλους μεζέδες  της “ώρας»:  τηγανιτό χοιρινό, λουκάνικα, ματιές, και κάποιο «σπέσιαλ σπληνα-ντεράκι “ και  μ’ αυτά  βολεύεται  η  κατάσταση μέχρι να  φτάσουν  και  τα  μαγειρευτά.

loukaniko2

Τηγανιτά λουκάνικα

2

Ροδοψημένο, μοσχοβολιστό κοντοσούβλι.

Βέβαια, εκτός απ’ τους  μεζέδες  της «ώρας» πάντα  υπήρχαν  και  τα  μαγειρευτά, με  πρώτους και  καλύτερους  τους λαχανοντολμάδες, ή   “ λαχανοσαρμάδες»  όπως  τους  λέγαμε  παλιότερα, χοιρινό  με  σέλινο,  αρνάκι με  πατάτες  στο  φούρνο, και  γιατί  όχι  και αγριογούρουνο στιφάδο και  πίτες .

 Η πίτα στο  Λιδορικιώτικο  σπίτι ήταν  και  είναι αρχοντικό  φαί, κι’αν  σε  καλούσαν σε  τραπέζι, για  να  σε  τιμήσουν, οι  Λιδορικιώτισσες νοικοκυράδες, σού ‘ φκιαχναν, πέρα  απ’ τα  πολλά  άλλα  φαγητά, μια “ πλούσια» τυρόπιτα  ή  λαχανόπιτα , με  φύλλο χειροποίητο, με  το μπόλικο  το  καλό τυρί και  όλα  τα  σχετικά.

Μια  άλλη  πίτα, που  πραγματικά  είναι  τελείως ξεχωριστή,  είναι  η  γλυκιά κολοκυθόπιτα, που  άμα  είναι  πετυχημένη, τύφλα  να’χει μπροστά της  το  καλύτερο  γαλακτομπούρεκο, θέλει  όμως  μεγάλη  μαστοριά, για  να  πετύχει  η  νοικοκυρά την «ισορροπία» της  γεύσης , γιατί  εκτός  απ’ το κολοκύθι και  τα  υπόλοιπα, βάζουν  ζάχαρη και παράλληλα και λίγη  ξερή  τριμμένη μυζήθρα, και  πολλές  φορές η  πίτα  βγαίνει αλμυρο-γλυκιά.

Πηγή: Λιδωρίκι, χθές, σήμερα, αύριο

Advertisements

About Kalimera! - Gia Sena!

General Issues (photos, history, culture, relegion)
This entry was posted in ΑΛΑΤΙ ΚΑΙ ΠΙΠΕΡΙ - ΜΑΓΕΙΡΕΥΩ ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΑ and tagged . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s